Dromen vertellen en sprongen maken

Op zondag 9 juli nam onze groep ‘Altochtonen van de Toekomst’ voor het eerst deel aan een vorming over “verhalen en dromen”. Kinderboekenschrijfster Myriam Roelandt nam ons op sleeptouw. Ze prikkelde onze creativiteit en leerde ons hoe je een verhaal schrijft. We mochten ook al meteen brainstormen over het boek waarin onze dromen en verhalen een plekje zullen krijgen.

Hoe zat onze eerste vorming in elkaar?  Met enkele creatieve oefeningen kreeg Myriam ons aan het schrijven. Zo speelde ze bijvoorbeeld een stukje muziek waarna we vijf woorden moesten noteren waaraan we hadden gedacht tijdens het luisteren. Nadien schreven we elk een klein verhaaltje met die vijf woorden. Daar kwamen al grappige resultaten uit!

Iedereen heeft een droom

Na een lekkere lunch mochten we brainstormen  over de titel en de kaft van ons eigen boek. We zijn er nog niet uit wat het precies wordt, maar het zal in ieder geval iets te maken hebben met dromen. Want we willen horen waar anderen van dromen en elkaar helpen om die dromen te realiseren.

“Iedereen heeft een droom. Daarom is een titel met het woord ‘droom’ zeker goed. Het is iets dat iedereen doet,” zegt deelnemer M.

En ze gaat verder: “Ik had een behoorlijk saaie dag verwacht, maar het was superleuk en interessant. Ik twijfel wel nog een beetjeof ik mijn verhaal met iedereen wil delen. Zal ik mijn diepste gevoelens tonen?”

Op het einde van de dag kregen we van Myriam allemaal een ‘klein schrijverken’ mee naar huis. Dit diertje zal ons er steeds aan herinneren dat iedereen zijn eigen verhaal schrijft.

 

Alle remmen los

Na het serieuze werk gooiden we alle remmen los in JumpSky. In dat Gents trampolinepark staan wel meer dan veertig trampolines en obstakels waarop we ons helemaal lieten gaan. In het begin durfden we nog niet alle sprongen aan, maar op het einde vlogen alle Altochtonen meters de lucht in. Er werden spectaculaire salto’s en jumps getoond en liepen zelfs op de muren! De beste tricks en fails legden we vast op video. Lachen! Het werd een zweterige maar ideale afsluiter van onze fijne bijeenkomst.

I. maakte een leuke filmpje van deze dag dat je kan bekijken op onze Facebookpagina! https://www.facebook.com/altochtonenvandetoekomst/videos/1397181083693285/

Stage bij de Altochtonen

Liefste Meri, Melanya, Mirjetta, Amir, Ali, Samvel, Bago, Elias, Ivo, Arjeta, Zeqir, Vahe, Rostam, Maysa, Baya, Hamed, Mohammed en alle andere Altochtonen van de Toekomst,

Wat een leuke een leerrijke periode heb ik de afgelopen tien weken gehad bij Vluchtelingenwerk Vlaanderen!

Ik kreeg de kans om directe contacten te hebben met de Altochtonen. Dit was wel even spannend de eerste keer! Wie zijn deze jongeren? Gaan ze naar school? Welke taal praten ze? Waar wonen ze? Hoe kwamen ze in België terecht?

Tijdens mijn eerste ontmoeting merkte ik meteen hoe open en verwelkomend jullie zijn. Die eerste keer zag ik hoe ‘nieuwe Altochtonen’ werden opgenomen in de groep. Na de lunch leek het alsof jullie elkaar al jaren kenden. Dit is iets heel bijzonder waar jullie trots op mogen (moeten) zijn!

Na die eerste twee ontmoetingen begon ik een deel van jullie te stalken op Facebook, waarvoor mijn oprechte excuses. Mijn werk was natuurlijk niet gelukt zonder jullie hulp.

Wat ik zo leuk vond aan de (jammer genoeg maar drie) bijeenkomsten? Vooral jullie, de Altochtonen zelf! Jullie zijn elk zo verschillend en toch passen jullie perfect bij elkaar. Jullie helpen elkaar door te vertalen of iets uit te leggen als iemand anders het even niet begrijpt. Jullie willen daarnaast graag dingen leren en staan open voor nieuwe ervaringen. Dit zijn voor mij eigenschappen die ik bij andere jongeren soms mis. Jullie kunnen bespreekbaar maken wat er niet goed gaat en meteen ook kijken hoe jullie dit willen aanpakken. Jullie denken niet ‘dit is te hoog gegrepen’ of ‘dit gaat nooit lukken’, want wie niet probeert, kan niet falen. En met resultaat, want dit heeft jullie al meerdere malen tot bij de minister gebracht!

Dit heeft natuurlijk ook voor een groot deel met Roos te maken. De belangrijkste regel bij de Altochtonen is namelijk dat niemand iets zegt of doet wat hij niet wil zeggen of doen. Ik denk dat jullie, de Altochtonen, dit ook echt zo ervaren. Ik denk dat heel wat dingen in vertrouwen aan Roos gezegd kunnen worden. Ik denk dat jullie heel erg veel hebben aan de steun en het altijd luisterend oor van Roos. Ook dat verdient een applausje in deze post.

Naast de Altochtonen was ik de afgelopen tien weken ook bezig met het uitwerken van een brochure voor mensen die willen verhuren aan een vluchteling (hou de Facebookpagina van Vluchtelingenwerk hiervoor in de gaten! De brochure komt er bijna aan!!). Ik was bezig met het uitpluizen van ingewikkelde wetgeving over wonen, huren en verhuren. Welke wet is Vlaams, welke wet is enkel van toepassing in Brussel en welke wet is Federaal? België is een ingewikkeld land, dat is nog maar eens gebleken. Gelukkig moest ik dit niet alleen doen, maar werd ik hierin fantastisch ondersteund door Lore, ook dat verdient een applausje!

Aan jullie, Altochtonen, wil ik nog dit meegeven: Jullie zijn een fantastische groep (had ik dat nog niet gezegd?) en ik kijk ernaar uit om in de toekomst veel van jullie te horen, individueel en van de Altochtonen als groep!

Veel liefs, Hanne